Ο Βασίλης Κασιμάτης γράφει για το σήμα SOS που εκπέμπει το «τριφύλλι» στην 20η επέτειο μίας εκ των πολλών μεγάλων ευρωπαϊκών στιγμών που έχει προσφέρει στους οπαδούς του ο Panathinaikos.

Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη σπουδαία νίκη του Παναθηναϊκού επί της Γιουβέντους στο Τσάμπιονς Λίγκ με 3-1, μία «αγγελική» νίκη του «τριφυλλιού» απέναντι στη «μεγάλη κυρία» του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, αφού ανήμερα των ταξιαρχών, οι «πράσινοι» πανηγύριζαν την πρόκριση έχοντας σκόρερ ενός εκ των τριών τερμάτων τον εορτάζων Άγγελο Μπασινά, τη στιγμή που στην άκρη του πάγκου βρίσκονταν ο Άγγελος Αναστασιάδης.

Γρήγορα προς τα μπροστά και συγκεκριμένα 20 χρόνια μετά, 8 Νοεμβρίου 2020 ο Παναθηναϊκός προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια του μετά από μία ακόμα ήττα στο ελληνικό πρωτάθλημα από τον Ατρόμητο, έχοντας δυστυχώς αφήσει κατά πολύ πίσω του τις ημέρες δόξας του παρελθόντος, των ευρωπαϊκών επιτυχιών εκεί που αποδείκνυε αλλά και αύξανε το μέγεθός του. Στιγμές οι οποίες μπορεί να μην απέφεραν τίτλους στο «τριφύλλι, όπως πολύ αρέσκονται να χρησιμοποιούν ως μέτρο σύγκρισης για τη μεγαλοσύνη της ομάδας τους έναντι των άλλων, ωστόσο εκεί που παίζονταν το ποδόσφαιρο στα ίσια, οι «πράσινοι» απέδειχναν συνεχώς που ήταν η καλύτερη ελληνική ομάδα. Άλλωστε όπως καλά γνωρίζουμε άπαντες που ζήσαμε εκείνα τα χρόνια, η κατάκτηση του πρωταθλήματος, όπου θα έπρεπε να αποτελεί την πιστοποίηση της ανωτερότητας, ήταν κάτι το ουτοπικό αφού ακόμα και τα… σημαιάκια του κόρνερ κοιτούσαν προς μίας κατεύθυνση και το βασικό ζήτημα ήταν… δύο ομάδες να κερδίζουν και οι άλλες να πάνε να γ...θούν. Στην πορεία των ετών η μία χάθηκε, η άλλη συνεχίζει.

Και αν κάποιοι από τους εξωτερικούς «εχθρούς» του Παναθηναϊκού συντέλεσαν για να φτάσει το «τριφύλλι» σε αυτή την κατάσταση, υπήρξαν και υπάρχουν πολλοί εντός ομάδας που έβαλαν το «χεράκι» τους, δίνοντάς πρόσφορο έδαφος στους αντιπάλους και αυτό είναι που πονάει περισσότερο. Καλά οι εχθροί, αλλά και οι «φίλοι»; Μην περιμένετε από αυτή τη γωνιά να αρχίσει ο αναλυτικός καταμερισμός των ευθυνών και κυρίως όχι τώρα, καθότι σε τέτοιες συζητήσεις οι πρώτοι που διχάζονται είναι οπαδοί και αφενός από διχόνοια στον Παναθηναϊκό έχουμε χορτάσει, αφετέρου δεν είναι τέτοιος ο σκοπός αυτού του κειμένου. Οι ευθύνες είναι πολλές, για πολλούς και αυξάνονται αναλογικά. Ξεκινούν από τα χαμηλά «στρώματα» της ομάδας, φτάνοντας φυσικά έως την κορυφή, δηλαδή τις διοικήσεις που έχουν αναλάβει τα ηνία του μεγαλύτερου συλλόγου της Ελλάδας.  Ειδικά από τη πολυμετοχικότητα και μετά ο Παναθηναϊκός τορπιλίζονταν συνεχώς από τους ίδιους ανθρώπους που έβαζαν ή δεν έβαζαν τα λεφτά τους. Λέτε εσείς οι αντίπαλοι να άφηναν την ευκαιρία να πάει χαμένη;

Με συνοπτικές διαδικασίες η σμίκρυνση του Παναθηναϊκού επήλθε και όπως φαίνεται θα συνεχιστεί και τη φετινή χρονιά, αφού παρόλο το γεγονός πως υπάρχει δρόμος στο πρωτάθλημα, δε φαίνεται να υπάρχει τρόπος με τον οποίο το «τριφύλλι» θα καταφέρει να ρεφάρει το βαθμολογικό χάντικαπ για να πάρει μία θέση που οδηγεί στην Ευρώπη. Δυστυχώς αυτός είναι ο στόχος του Παναθηναϊκού και όχι η κατάκτηση όλων των τίτλων όπως θα έπρεπε να ήταν. Μία ακόμα χρονιά εκτός Ευρώπης η οποία αν επαληθευτεί, κάτι που φυσικά όλοι απεύχονται, ακολουθεί την τριετή τιμωρία αποκλεισμού που έχει επιβάλει η UEFA στους «πράσινους» λόγω της στάσης πληρωμών που είχε κηρύξει παρελθοντικά ο Γιάννης Αλαφούζος.

20 χρόνια μετά τη νίκη επί της Γιουβέντους ή για να το πούμε πιο σωστά, μίας από τις πολλές μεγάλες ευρωπαϊκές βραδιές που μας χάρισε ο Panathinaikos, το πρεστίζ του συλλόγου είναι λαβωμένο και συνεχίζει να δέχεται το ένα χτύπημα πίσω από το άλλο. Με απόλυτη ευθύνη της διοίκησης, οι λάθος χειρισμοί σε πρόσωπα και καταστάσεις ακολουθούνται πιστά σαν συνταγή γιατρού και είναι πλέον ξεκάθαρο πως η ομάδα εκπέμπει SOS. Ακόμα και να καταφέρει να σώσει τη χρονιά είναι ξεκάθαρο πως υπό την καθοδήγηση του Γιάννη Αλαφούζου το «τριφύλλι» πολύ δύσκολα θα καταφέρει να ανθίσει.  

Ως εκ τούτου μόνη λύση αποτελεί η αλλαγή διοίκησης και ο ερχομός ενός ιδιοκτήτη που θα καταφέρει να αναδιοργανώσει την ομάδα, να έχει όραμα για αυτή, αλλά προπάντων να θεωρεί την εμπλοκή του στον Παναθηναϊκό ευτύχημα και όχι… ατύχημα.

Υποσημείωση: Είναι πολύ τιμητικό για τον Λάζαρο Χριστοδουλόπουλο που δε θέλησε να πανηγυρίσει το γκολ που πέτυχε κατά του Παναθηναϊκού. Ιδιαίτερα από τη στιγμή που είναι ένας ποδοσφαιριστής ο οποίος αφενός δε δέθηκε με το «τριφύλλι» στα χρόνια που φόρεσε τη φανέλα, αφετέρου έχει αγωνιστεί και στις άλλες μεγάλες ομάδες της Ελλάδας.   

Ρεπορτάζ: Βασίλης Δ. Κασιμάτης

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram