Ο Βασίλης Κασιμάτης γράφει για τον ξεχωριστό, Λούκας Βιγιαφάνιες, τη χρησιμότητα των Φεντερίκο Μακέντα και Τάσου Χατζηγιοβάνη, ενώ ελπίζει η διοίκηση του Παναθηναϊκού να γνωρίζει ήδη τις απαντήσεις στις ερωτήσεις SOS που θα κληθεί να απαντήσει στο τέλος των Play Off.  

Ο Παναθηναϊκός κόντρα στον ΠΑΟΚ επέστρεψε στα επιτυχημένα αποτελέσματα μετά από ένα μήνα ανομβρίας που ακολούθησε τη νίκη επί του Ολυμπιακού στο ντέρμπι της Λεωφόρου. Μαζί με τα επιτυχημένα αποτελέσματα επέστρεψε και η τριάδα των Χατζηγιοβάνη, Μακέντα και Βιγιαφάνιες (είχαν παίξει μαζί ως τριάδα στην επίθεση στο εκτός έδρας ντέρμπι με την ΑΕΚ {1-2} στο ΟΑΚΑ στις 6 Δεκεμβρίου 2020), που «χρωμάτισε», όσο βέβαια είναι δυνατόν, την «γκρίζα» επί των ημερών του Λάζλο Μπόλονι, επιθετική λειτουργία της ομάδας.

Παίκτες οι οποίοι αν και λογίζονταν ως βασικοί και αναντικατάστατοι στην αρχή της σεζόν, με την έλευση του Μπόλονι έχασαν αυτό το «προνόμιο», παρά το γεγονός πως οι συμπαίκτες τους που χρησιμοποιήθηκαν, πέραν του αμυντικού πλάνου που εφαρμόζει ο Ρουμάνος δεν μπόρεσαν να προσφέρουν το κάτι παραπάνω, συνεχίζοντας τις επιθετικές εκλάμψεις που χαρακτηρίζουν τον τρόπο παιχνιδιού των «πρασίνων».

Σε αυτό λοιπόν το σημείο έρχονται να προστεθούν οι τρεις αυτοί παίκτες και ειδικότερα ο Βιγιαφάνιες. Είναι αδιαμφισβήτητο πως ο Αργεντινός είναι ο μοναδικός παίκτης από το τωρινό ρόστερ του Παναθηναϊκού που μπορεί να προσφέρει στην επίθεση το κάτι παραπάνω, το διαφορετικό ή αν θέλετε καλύτερα το απρόβλεπτο που θα βοηθήσει τους «πράσινους» να φτάσουν στο γκολ. Με την παρουσία του «Βίγια» στην ενδεκάδα, το ανύπαρκτο κάθετο παιχνίδι του Παναθηναϊκού μπορεί να αποκτήσει έστω και με τη μορφή guest κάποια υπόσταση, ενώ όταν ο Αργεντινός βρίσκεται στο αριστερό «φτερό» έχει και πάλι τη δυνατότητα να δημιουργήσει είτε με μία μεγάλη μεταβίβαση, είτε με κάποια προσωπική ενέργεια που θα φέρει ρήγμα στην αντίπαλη άμυνα, αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητες παραβίασης της αντίπαλής εστίας.

Αν συνδυάσουμε τον αμυντικό προσανατολισμό του Παναθηναϊκού με τις ελάχιστες ευκαιρίες που δημιουργεί σε κάθε παιχνίδι το σύνολο του Μπόλονι, η παρουσία του Βιγιαφάνιες στην ενδεκάδα του Παναθηναϊκού κρίνεται έως και επιβεβλημένη, παρόλο το γεγονός πως ο Αργεντινός αμελεί πολλές φορές τα αμυντικά του καθήκοντα. Με κάθε παίκτη πάντα κάτι θα κερδίσεις και κάτι θα χάσεις, αλλά στην προκειμένη περίπτωση η επίθεση του Παναθηναϊκού δεν έχει την πολυτέλεια να χάνει την παρουσία του Βιγιαφάνιες.

Το ίδιο ισχύει μέσες άκρες και για τους Μακέντα και Χατζηγιοβάνη. Μπορεί ο Ιταλός να μην έχει καλύτερα τελειώματα από τον Καρλίτος, ωστόσο το πακέτο για τη θέση του σέντερ φορ και τον τρόπο που θέλει ο κεντρικός επιθετικός να λειτουργεί ο Μπόλονι (κράτημα μπάλας με πλάτη στην εστία και μοίρασμα δεξιά και αριστερά), ο Μακέντα το έχει και μπορεί να υπηρετήσει το ρόλο αυτό καλύτερα και από τον πιο μικροκαμωμένο Ισπανό, όσο και από τους μαχητικούς, ελπιδοφόρους αλλά ποδοσφαιρικά ακόμα άγουρους, Ιωαννίδη και Καμπετσή.

Για τον Χατζηγιοβάνη, ο Έλληνας εξτρέμ στα ματς που έχει χρησιμοποιηθεί έχει αποδείξει (τις περισσότερες φορές) πως μπορεί να αναστατώσει την άμυνα του αντιπάλου με μεγαλύτερη συχνότητα απ’ ότι οι Ενγκμπακοτό (αν και το δείγμα του Κονγκολέζου είναι μικρό) και Κανταλαπιέδρα, αλλά και από τον Καμπετσή που έχει χρησιμοποιηθεί ουκ ολίγες φορές στα άκρα της επίθεσης. Στα συν του Χατζηγιοβάνη προστίθεται και η συνεργασία του με τον Μακέντα για τρίτη συνεχόμενη αγωνιστική περίοδο, προδίδοντας έτσι μεγαλύτερη χημεία στην γραμμή κρούσης του Παναθηναϊκού.

Ως εκ τούτου, από τη στιγμή που ο Μπόλονι για να πάρει το αποτέλεσμα έχει επιλέξει να ρίξει όλο το βάρος στην αμυντική λειτουργία της ομάδας του και να στηριχτεί αποκλειστικά στο ταλέντο των παικτών του για να βρει κάποιο γκολ στην επίθεση, ας αυξήσει τις πιθανότητες παρατάσσοντας στη γραμμή πυρός εκείνους, που πέραν των ικανοτήτων τους θα προσθέσουν στην «πράσινη» ενδεκάδα φαντασία, ενέργεια και μεγαλύτερη ποιότητα. Αν μη τι άλλο ενόψει των Play Off κάθε επιπλέον στοιχείο θα μετρήσει.

Υποσημειώσεις για τους αναγνώστες

* Δέκα παιχνίδια έμειναν για το τέλος της σεζόν και φυσικά σε αυτά δεν περιμένουμε από τον Μπόλονι να αλλάξει το στυλ παιχνιδιού, ούτε να δούμε από τον Παναθηναϊκό να παίζει ποδόσφαιρο κυριαρχίας με κατοχή της μπάλας, παρά το γεγονός πως όσο πιο πολύ έχεις τη μπάλα στα πόδια σου τόσο πιο δύσκολα θα δεχτείς γκολ. Όσο άσχημο μπορεί να είναι στο μάτι αυτό το ποδόσφαιρο που παίζει ο Παναθηναϊκός, θα είναι εκείνο που είτε θα του δώσει το εισιτήριο για κάποια ευρωπαϊκή διοργάνωση, είτε θα του το στερήσει. Υπομονή δέκα ματς λοιπόν, ελπίζοντας να επικρατήσει το πρώτο σενάριο και ο Panathinaikos να επιστρέψει. Στη συνέχεια βλέπουμε, αλλά πάντα βάσει σχεδίου και εξηγούμαι ακριβώς παρακάτω.

* Ελπίζω η διοίκησή να μετριάσει επιτέλους τα λάθη της και να καταστρώνει ήδη το σχέδιό της για την επόμενη σεζόν, προκειμένου με το τέλος των Play Off να βάλει σε εφαρμογή το πλάνο που θα έχει επιλέξει. Ανεξάρτητα με τον αν θα βγει Ευρώπη ή όχι ο Παναθηναϊκός, οι «πράσινοι» την ερχόμενη σεζόν θα πρέπει και πάλι να πάρουν ένα από τα εισιτήρια για κάποια από τις  Ευρωπαϊκές διοργανώσεις, ενώ θα πρέπει επιτέλους να κάνουν πρωταθλητισμό, διεκδικώντας επί ίσοις όροις με τους άλλους διεκδικητές τους εγχώριους τίτλους, παίζοντας ως Παναθηναϊκός. Θα συνεχίσει με τον Μπόλονι ή όχι; Αν όχι, τι χαρακτηριστικά θέλουμε (σ.σ. ως Παναθηναϊκός, όχι εμείς οι δημοσιογράφοι) να έχει ο νέος προπονητής; Τι ποδόσφαιρο θα παίξει η ομάδα τη σεζόν 2021-2022; Τα κεφάλαια αυτά είναι στα SOS που λέγαμε και στο σχολείο και οι ιθύνοντες θα πρέπει να έχουν ήδη τις απαντήσεις σε αυτά.

* Η απόφαση για την παραμονή ή όχι του 68χρονου Ρουμάνου τεχνικού θα πρέπει να γίνει αποκλειστικά με ποδοσφαιρικά κριτήρια και όχι από την έκβαση που θα έχουν τα Play Off. Για παράδειγμα στο δικό μου το μυαλό δεν σημαίνει πως ενδεχόμενη έξοδος του Παναθηναϊκού στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις θα πρέπει αυτόματα να συνοδευτεί και με την παραμονή του Μπόλονι, ούτε βέβαια και το αντίθετο. Αυτοί που έχουν το μαχαίρι, έχουν και το καρπούζι. Ας αποφασίσουν λοιπόν τι είναι το καλύτερο για την ομάδα χωρίς εμπάθειες, όπως λανθασμένα, παράλογα και αντιποδοσφαιρικά συνέβη πέρυσι με την αποπομπή του Γιώργου Δώνη.

Βασίλης Δ. Κασιμάτης  

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram