Ο Βασίλης Κασιμάτης γράφει για την άψογη λειτουργία του Παναθηναϊκού οργανισμού παρά το μειωμένο μπάτζετ και την πρώτη δικαίωση αυτών που ανέλαβαν τις τύχες του «εξάστερου» το περασμένο καλοκαίρι.

Εξ’ αρχής θα συμφωνήσουμε πως το μπάτζετ παίζει πολύ σημαντικό ρόλο σε μία ομάδα, ωστόσο αυτό δε σημαίνει πως από μόνο του αρκεί, ειδικά σε περιπτώσεις συλλόγων που αγωνίζονται στο κορυφαίο επίπεδο. Αν και ο όσο το δυνατόν μεγαλύτερος προϋπολογισμός σου δίνει τη δυνατότητα να αγοράσεις ποιότητα αλλά και ποσότητα, αυτό που δε σου εγγυάται είναι το πνεύμα συλλογικότητας μεταξύ όλων όσων στελεχώνουν το σύλλογο, όπως και τη σοβαρότητα (πολλές φορές και την ικανότητα, δεν παίρνεις πάντα αυτό που πληρώνεις) που απαιτείται καθημερινά στην οργάνωση της ομάδας και στις προπονήσεις πίσω από τις κλειστές πόρτες, εκεί όπου δεν υπάρχουν κάμερες, φίλαθλοι, δημοσιογράφοι και κυρίως το κίνητρο ενός επίσημου αγώνα.

Μπαίνοντας λοιπόν στο βασικό θέμα του κειμένου, ο Παναθηναϊκός με την αποχώρηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου έχασε ένα μεγάλο μέρος της οικονομικής του δύναμης, με ότι και αν αυτό συνεπάγεται στο ρόστερ, ωστόσο αυτό δε σημαίνει πως έγινε σκορποχώρι και μία ομάδα χωρίς αρχή μέση και τέλος σε κάθε επίπεδο. Το χτίσιμο του νέου Παναθηναϊκού είναι πάνω σε σταθερή βάση, με ρόλους μοιρασμένους και στελέχη ικανά, που του επιτρέπουν να λειτουργήσει πολύ πιο επαγγελματικά απ’ ότι τα τελευταία χρόνια που τα χρήματα και οι ανέσεις ήταν περισσότερα.

Για να μη βγουν αυθαίρετα συμπεράσματα, να ξεκαθαρίσω πως δεν αναφέρομαι στους παίκτες, αλλά σε όλους όσους βρίσκεται δίπλα στους πρωταγωνιστές που πατούν το παρκέ. Οι Τριαντόπουλος, Αλβέρτης, Διαμαντίδης, Βόβορας, Καλαϊτζής, Παππάς αλλά και τα υπόλοιπα μέλη του τεχνικού τιμ (Γιαπλές, Χαραλαμπίδης, Σιούτης) έχουν πάντα φουλαρισμένο το ντεπόζιτο της σοβαρότητας, της εργατικότητας όπως και της ικανότητας. Ο καθένας στον τομέα του φυσικά. Αυτό είναι αρκετό όχι για να δημιουργήσει απαραίτητα μία ομάδα πρωταθλήτρια, αλλά μία ομάδα η οποία θα εργάζεται, θα μοχθεί στις προπονήσεις, θα εξελίσσεται και θα παρουσιάζεται στις υποχρεώσεις της όπως πρέπει, ακόμα και αν το αποτέλεσμα δεν είναι νικηφόρο. Άλλωστε αυτή είναι η υπόσχεση που δόθηκε από τους προαναφερόμενους εντός του καλοκαιριού και δε νομίζω να υπάρχει κάποιος που να μην τους πιστεύει.

Δεν είναι μυστικό άλλωστε πως η εμπιστοσύνη είναι το σημείο αναφοράς στη φετινή προσπάθεια του μπασκετικού Παναθηναϊκού οργανισμού. Από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο οπαδό, οργανωμένο και μη, η παρουσία των «μύθων» Διαμαντίδη, Αλβέρτη αλλά και του δουλευταρά Βόβορα αποτελεί το σήμα κατατεθέν πως η φανέλα με το «τριφύλλι» και τα έξι αστέρια θα τιμηθεί απ’ όλους με άπλετο ιδρώτα αγωνιστικής προσπάθειας. Από κει και πέρα, αν θα συνδυαστεί με τίτλους ή όχι είναι κάτι που όλοι εύχονται να συμβεί, ωστόσο μένει να φανεί.

Ό,τι και να γίνει η εικόνα του «τριφυλλιού» κόντρα στη Χίμκι αποτελεί μία πρώτη δικαίωση για αυτούς τους ανθρώπους που το καλοκαίρι ανέλαβαν να οδηγήσουν τον Παναθηναϊκό στη νέα δύσκολη εποχή των εσόδων-εξόδων και του μειωμένου μπάτζετ.       

Για να περάσουμε και στο αγωνιστικό, το πρώτο δείγμα του νέου Παναθηναϊκού ήταν νικηφόρο και θετικό, χωρίς το πρώτο να προϋποθέτει το δεύτερο. Ακόμα και να μην κέρδιζε στη Μόσχα το «τριφύλλι», το δείγμα θα χαρακτηρίζονταν και πάλι θετικό. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως έχουμε μία ομάδα που βρίσκεται σε στάδιο ανοικοδόμησης με πολλούς νέους συντελεστές που θέλει το χρόνο της. Ο πλουραλισμός που έβγαλε στη Ρωσία ο Παναθηναϊκός ήταν κατά τη γνώμη μου το σημαντικότερο στοιχείο. Όλοι οι παίκτες που χρησιμοποιήθηκαν πρόσφεραν από κάτι, ενώ υπήρχαν και εκείνοι που βγήκαν μπροστά όπως για παράδειγμα ο αρχηγός Ιωάννης Παπαπέτρου που τίμησε τη νέα του ιδιότητα, αλλά και ο πεισματάρης, Λευτέρης Μποχωρίδης που με τα 32 λεπτά συμμετοχής και την εξαιρετική εμφάνιση έδειξε πως οι «πράσινοι» έχουν μία εξαιρετική επιλογή για τη θέση του πλέι μέικερ. Εξίσου σημαντικό το καθαρό μυαλό που έδειξαν σε πολλές επιθέσεις οι παίκτες του Παναθηναϊκού εκμεταλλευόμενοι τα ατού τους. Ενδεικτικά θα πω τα 11 λεπτά που βρέθηκε ο Μπεν Μπέντιλ στο παρκέ, με τον Αφρικανό άσσο να σκοράρει ισάριθμους πόντους σε σετ επιθέσεις, έχοντας νωρίτερα απομονώσει τον αντίπαλό του, δείγμα του σωστού διαβάσματος και της εύρυθμης λειτουργίας.

Υπήρχαν και προβλήματα όπως για παράδειγμα τα πολλά λάθη του πρώτου ημιχρόνου και η νευρικότητα που υπήρξε στο σκοράρισμα με κακά ποσοστά σε δίποντα (23/45, 51.1 %) και τρίποντα (5/23, 21.7), αλλά θέλω να πιστεύω πως η δουλειά μέσα από τις προπονήσεις όπως και τα παιχνίδια της Basket League που έπονται θα συνδράμουν προς τη βελτίωση τους.

Η χρονιά μόλις ξεκίνησε και όπως σε κάθε σεζόν τίποτα δεν κερδήθηκε ή χάθηκε από τόσο νωρίς, πόσο μάλλον από το πρώτο ματς. Ωστόσο αν ο Παναθηναϊκός συνεχίσει να δουλεύει απερίσπαστος με αυτόν τον τρόπο, τότε το τέλος της σεζόν μόνο κερδισμένο μπορεί να τον βρει, ασχέτως των τίτλων που θα κατακτηθούν ή όχι.

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram 

Βασίλης Δ. Κασιμάτης