Ο Βασίλης Κασιμάτης γράφει για το διαφορετικό περιεχόμενο των δηλώσεων των Σωτήρη Αλεξανδρόπουλου και Λάζλο Μπόλονι αναφορικά με το ντέρμπι στο «Γ. Καραϊσκάκης», κρατώντας παράλληλα χαμηλά τη μπάλα σε ότι αφορά τις αθλητικές εγκαταστάσεις στο Βοτανικό.

Πολλές φορές οι δηλώσεις ποδοσφαιριστών και προπονητών μετά το τέλος κάποιου αγώνα, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα που έχει επιτευχθεί προ ολίγων λεπτών, μπορούν να εξάγουν πολλά περισσότερα συμπεράσματα και από όσα έχουν βγει νωρίτερα κατά τη διάρκεια του ματς.

Και αν μετά το τέλος του ντέρμπι στο «Γ. Καραϊσκάκης» ο Λάζλο Μπόλονι, όσο πρόλαβε να μιλήσει χάρη στην παρουσία των «επιστημόνων» που εδρεύουν στο συγκεκριμένο γήπεδο, παρουσιάστηκε ανέτοιμος όπως και ο Παναθηναϊκός στο ματς, ο 19χρονος Σωτήρης Αλεξανδρόπουλος ήρθε για να μας υπενθυμίσει σε ποια ομάδα αγωνίζεται και πως θα πρέπει όλοι εντός των «πρασίνων» να ρυθμίσουν το μυαλό τους.       

Ο λαός λέει πως «από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια» και παρόλο που ο αμυντικός μέσος του «τριφυλλιού», ο οποίος στις 26 του Νοέμβρη θα συμπληρώσει 19 χρόνια ζωής, δε θέλει να αντιμετωπίζεται ως μειράκιο όπως ο ίδιος δηλώνει, μιλώντας στην κάμερα της Nova την αλήθεια την είπε και μάλιστα όπως είναι ή όπως... θα πρέπει να είναι.

«Αυτό που μετράει είναι οι βαθμοί. Μας πονάει το 1-0, θέλαμε κάτι παραπάνω, σίγουρα κερδίσαμε νοοτροπία κι αυτοπεποίθηση. Δεν στεκόμαστε εκεί δεν είμαστε ευχαριστημένοι καθόλου ούτε με τον βαθμό της ισοπαλίας, ούτε με την ήττα, να σκύψουμε το κεφάλι και να κάνουμε αυτό το σερί που χρειαζόμαστε. Ο Ολυμπιακός είναι μια πάρα πολύ ποιοτική ομάδα, το σεβόμαστε, το γνωρίζουμε, αλλά βγάζουμε τα μάτια μας. Αυτό που μένει στο τέλος είναι το αποτέλεσμα, 1-0. 0-1 το προηγούμενο με τον Ατρόμητο, δεν έχουμε δικαιολογίες, πρέπει να κερδίσουμε και να παίξουμε το ποδόσφαιρο που ξέρουμε», ήταν τα λόγια του νεαρού χαφ.

Λίγο νωρίτερα ο 67χρονος τεχνικός του «τριφυλλιού» είχε αναφέρει: «Είμαι χαρούμενος με το δεύτερο ημίχρονο. Νομίζω ότι στο δεύτερο ημίχρονο δώσαμε τα πάντα. Αυτό είναι 1-0 αλλά με βάση αυτό μπορούμε να προχωρήσουμε. Αυτό που είδαμε στο δεύτερο ημίχρονο είναι ότι μας έλειψε η ευστοχία. Πρέπει να ομολογήσω ότι στο συγκεκριμένο αγώνα χάσαμε πολλές ευκαιρίες».

Θα μου πείτε πως ο καθένας μιλάει από διαφορετική θέση (άλλο προπονητής και άλλο ποδοσφαιριστής), ενώ υπάρχει και η διαφορά της ηλικίας που μπορεί να παίζει κάποιο ρόλο στον ψυχισμό των δύο ανδρών. Τα δέχομαι και τα δύο, παρόλο που ο Αλεξανδρόπουλος δε παρασύρεται καθόλου από την ορμή των 19 Νοεμβρίων που συμπληρώνει σε λίγες ημέρες. Όπως και να έχει, ένα είναι το αδιαπραγμάτευτο της όλης υπόθεσης. Αμφότεροι δουλεύουν για να έχουν τον Παναθηναϊκό πρωταγωνιστή και νικητή και να μην ικανοποιούνται με ένα καλό 45λεπτο, το οποίο μάλιστα δεν συνοδεύεται από τους τρεις βαθμούς της νίκης, κάτι που ξεκαθάρισε ο Αλεξανδρόπουλος όχι όμως και ο Μπόλονι.

Πραγματικά άστοχη η δήλωση του Ρουμάνου τεχνικού, όπως και η απόφασή του να δώσει φανέλα βασικού στον Χουάνκαρ σε θέση αριστερού χαφ. Για να περάσουμε και στα του αγώνα, από το πρώτο λεπτό ήταν εμφανές πως ο Μπόλονι φοβήθηκε πολύ το ματς και το πέρασε στην ομάδα, κάτι που δεν έκανε ο Μαρτίνς, παρά τις απουσίες που είχε να διαχειριστεί.  Στο δεύτερο ημίχρονο κατάλαβε το λάθος του, το διόρθωσε με την είσοδο του Σαβιέρ που έδωσε στον Παναθηναϊκό μεγαλύτερη ισορροπία, ενώ «ευνοήθηκε» και από την αναγκαστική αλλαγή του Σένκεφελντ που έφερε την είσοδο του Αλεξανδρόπουλου στα χαφ και την μετατόπιση του Κουρμπέλη στο κέντρο της άμυνας. Οι «πράσινοι» κυριάρχησαν στο δεύτερο μέρος, όμως είχαν ήδη πληρώσει το μάρμαρο της αγωνιστικής τους ανυπαρξίας στο πρώτο 45λεπτο, αλλά και της αστοχίας τους στο δεύτερο.

Μη γελιόμαστε η ευθύνη δε βαραίνει μόνο τον Μπόλονι, όμως ο Ρουμάνος είναι ο επικεφαλής και αυτός καλείται να λάβει δραστικά μέτρα για τη βελτίωση της ομάδας τόσο αγωνιστικά όσο και σε επίπεδο νοοτροπίας. Αν δεν το καταφέρει, τότε... αποχαιρέτα την Ευρώπη που χάνεις (χωρίς τιμωρία αυτή τη φορά) Παναθηναϊκέ. 

Βοτανικός

Υπέροχα τα νέα για τις αθλητικές εγκαταστάσεις στο Βοτανικό, αν όλα όσα ισχυρίζονται οι αρμόδιοι φορείς και οι «πράσινοι» ισχύσουν στην πράξη. Επειδή όμως έχουμε καεί στον χυλό και δε φυσάμε μόνο το γιαούρτι αλλά και το… παγωτό, ας περιμένουμε.

Το θέμα της χρηματοδότησης (που είναι και το μείζον) φαίνεται να είναι λυμένο, έτσι το επόμενο κρίσιμο βήμα στο οποίο μπορεί να μπλέξει το όλο ζήτημα (αν βέβαια η ΓΣ του Ερασιτέχνη εγκρίνει το όλο πρότζεκτ) είναι η προκήρυξη του δημόσιου διαγωνισμού και η ανακήρυξη αναδόχου που θα χτίσει τις εγκαταστάσεις. Στην Ελλάδα είμαστε και δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε δει μεγάλα έργα να σταματούν ή να μην ξεκινούν λόγω προσβολής των αποφάσεων των διαγωνισμών από τις εταιρείες που έχουν συμμετάσχει αλλά δεν έχουν επιλεχθεί για την αποπεράτωσή τους. Ας ελπίσουμε αυτή τη φορά όλα να πάνε καλά.

Υποσημειώσεις για τους αναγνώστες  

  • Ο Γιάννης Αλαφούζος δήλωσε πως: «Αποτελεί τιμή για μένα που επί των ημερών μου στην ιδιοκτησία της ΠΑΕ, ικανοποιείται το απολύτως δίκαιο αίτημα του Παναθηναϊκού να αποκτήσει το δικό του γήπεδο». Ωστόσο δε μας είπε πόσο τιμητικό είναι για εκείνον το γεγονός πως μετά τα καλοκαιρινά του πεπραγμένα, η ομάδα σήμερα βρίσκεται στην 9η θέση του βαθμολογικού πίνακα, έχοντας 9 βαθμούς σε 9 παιχνίδια.
  • Προσπαθώ να φανταστώ όταν και αν (!) με το καλό καταφέρει να αγωνιστεί ο Αντονίτο, πόσο χειρότερος μπορεί να είναι από τον Φακούντο Σάντσες.
  • Λάθος τοποθέτηση του Χατζηγιοβάνη στο διώξιμο που δεν κάνει και στη συνέχεια ο Παναθηναϊκός δέχεται το γκολ από τον Φορτούνη, λάθος όμως και η αλλαγή του από τον Μπόλονι. Ο Έλληνας εξτρέμ αν μη τι άλλο μέχρι την ώρα που αντικαταστάθηκε από τον Βιγιαφάνιες ήταν καλύτερος από τους Μακέντα και Καρλίτος που για μία ακόμα αγωνιστική κινήθηκαν σε ρηχά νερά.
  • Αλεξανδρόπουλος και Ζαγαρίτης αν και με λίγα χιλιόμετρα στα πόδια τους γνωρίζουν πολύ καλά σε ποια ομάδα αγωνίζονται, δείγμα της καλής δουλειάς σε όλους τους τομείς που γίνεται στην Ακαδημία.  

Βασίλης Δ. Κασιμάτης

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram